| |
Kroatië is een boeiend wijnland, omdat het erg veelzijdig is. Dat komt vooral door de geografische vorm van het land. Veel van de wijngaarden en wijnhuizen zijn nog in opbouw. De totale oppervlakte aan wijngaarden bedraagt momenteel 36.000 hectare. In totaal zijn er meer dan driehonderd erkende
herkomstgebieden. Sinds 1986 gebruikt Kroatië een eigen systeem voor de kwaliteitscontrole. De wijnen met gecontroleerde herkomst vallen in drie categorieën, die je
kunt herkennen aan de letter:
S voor speciale kwaliteitswijnen;
B voor kwaliteitswijnen;
C voor landwijnen.
Continentaal Kroatië
Continentaal Kroatië heeft de Donau als natuurlijke oostgrens met het buurland Servië. Twee
zijrivieren van de Donau vormen de andere grenzen van dit gebied: de Drava is de noordgrens met Hongarije, en de Sava vormt de zuidgrens met Bosnië-Herzegovina.
Het continentale deel van Kroatië heeft een glooiend landschap en een continentaal klimaat met warme zomers en koude winters. Het belangrijkste productiegebied ligt rond de
provinciestad Požega, 150 kilometer ten oosten van de hoofdstad Zagreb. De productie bestaat voor 93 procent uit witte wijnen. Vrijwel al deze witte wijnen zijn droog, maar
sommige wijnmakers maken ook interessante edelzoete wijnen.
De belangrijkste druif is de Graševina. Internationaal wordt deze druif gezien als de Welschriesling, maar volgens de Kroaten is het een eigen, Kroatische variant. Het wijntype
lijkt in elk geval op Welschriesling-wijnen: droog en fris, met een sappige vlezigheid. Andere rassen die hier veel voorkomen zijn de Traminač (Traminer), Muscat Ottonel en
Burgundac bijeli (Pinot blanc). Moderne wijnhuizen gebruiken ook Chardonnay en Sauvignon blanc. Het kleine aandeel van rode wijnen is vooral van de Frankovka (Blaufränkisch) en
Zweigelt gemaakt.
Kuststrook en eilanden
De Kroatische kustlijn (Hrvatsko Primorje) is lang. De grillige, rotsige kust en de vele eilanden hebben veel verschillende microklimaten, die uiteenlopende wijntypen opleveren. Dit
gebied heeft drie subgebieden: het schiereiland Istrië inclusief het eiland Krk in het noorden, Dalmatië in het midden, en het schiereiland Pelješac. Elk van deze
drie subgebieden heeft zijn eigen specialiteiten, die hieronder kort aan bod komen.
Het schiereiland Istrië is bekend om de Motovunski Teran: een droge paarsrode wijn met relatief weinig alcohol. Deze smaakt lekker bij de truffels die men hier vindt. Bovendien
maken de wijnmakers sappige, rode wijnen van de Merlot en Cabernet Sauvignon. Daarnaast gebruiken ze Gamay. Witte wijnen worden gemaakt van de Malvazija en Pinot blanc. Een zoete
specialiteit uit dit gebied is de Prošek: een donkergele wijn van laat geoogste Malvazijadruiven, die men gedeeltelijk heeft laten indrogen. Van het eiland Krk komt de
Vrbnička zlahtina.
De Dalmatische kust staat bekend om zijn krachtige rode wijnen. Vaak zijn deze gemaakt van inheemse druivenrassen. Ten westen van de stad Split staat de Babic aangeplant op de rotsige
terrassen van Primošten. De meest voorkomende inheemse druif is echter de Plavac Mali. Dit ras lijkt verwant aan de Zinfandel in Californië en de Primitivo uit Apulië
(Italië). Alleen in de beste omstandigheden bereikt de druif een hoog kwaliteitsniveau – net als de Zinfandel geeft de Plavac Mali wijnen met grote onderlinge smaakverschillen.
Sommige Plavacwijnen zijn zelfs zoetig en hebben een alcoholpercentage van 14 procent of meer.
De mooiste rode wijnen van de Plavac Malidruif komen van het langgerekte schiereiland Pelješac. De bodem is er zeer rotsachtig, waardoor het bijzonder moeilijk is hier wijngaarden
aan te leggen. De Postup en Dingač zijn de bekendste wijnen van dit gebied. De wijngaarden van Dingač liggen spectaculair aan zee op een zeer steile helling. Tegenover Pelješac
liggen enkele redelijk grote eilanden:
- Hvar. Een specialiteit van het eiland Hvar is de Faros. Dit is een rode wijn van de Plavac Malidruif.
- Korčula. Hier maakt men Pošipwijnen. Dat is de Hongaarse Furmint.
- Vis. Hier staat onder andere de witte Vugava-druif. Deze druif is waarschijnlijk verwant aan de Viognier.
Bron tekst: www.passie.horeca.nl (november 2015). |